در این تحقیق آمده است: میانگین ضربان قلب و احتمال لخته شدن خون به صورت مشترک در حین نماز بین20 الی 30 درصد کاهش می‏یابد و همچنین پوست بدن مقاومت بیشتری پیدا می‏کند.

همچنین در عکس‏هایی که از مغز در هنگام نماز گرفته شده است، فعالیت مغز نمازگزار به صورت قابل توجهی در مقایسه با حالت‏های عادی افزایش پیدا می‏کند و نورون‏های عصبی به صورت نورانی در اشعه‏های دریافتی از مغز به نمایش در می‏آید.

روزنامه "واشنگتن‏پست" در این رابطه نوشت: این تحقیقات علمی اسرار نهان مغز انسان را روشن می‏کند. روزنامه "ساینس" نیز در شماره گذشته خود با تقدیر از اینگونه تحقیقات بر رابطه قطعی دین و علم تاکید کرد.

کودک نجوا کرد: خدایا با من صحبت کن و یک چکاوک در چمنزار آواز خواند ولی کودک نشنید.

پس کودک فریاد زد خدایا با من صحبت کن! و آذرخش در اسمان غرید، ولی کودک متوجه نشد.

کودک فریاد زد: خدایا یک معجزه به من نشان بده و یک زندگی متولد شد، ولی کودک نفهمید.

کودک در نا امیدی گریه کرد و گفت: خدایا را لمس کن و بگذار تو را بشناسم، پس خدا نزد کودک آمد و

او را لمس کرد ولی کودک بالهای پروانه را شکست و در حالی که خدا را درک نکرده بود از آنجا دور شد.

در نظام هستی کوچکترین خلافی راه ندارد یک نقطه ای بی علت گذاشته نشده است

 و حیف است که ما این دفتر الهی را با افکار و اقوال و نیات پلید پر کنیم

بزرگترین و مهمترین کتاب الهی انسان است خلاف فکر کردن، خلاف نوشتن، خلاف

خواندن حتی در خواب انسان اثر می گذارد.

حضرت علی (ع) جوانی را در یکی از کوچه های کوفه مشاهده نمود که اشعار

 هرزه می خواند فرمودند: چرا وجود خودت را چرا دفتر وجودت را با این هرزه

 ها پر می کنی؟ گوش کردن ، یا حتی به گوش رسیدن سخن بدون اراده که سماع

است اثر دارد ذات ما نوار می گیرد ولو سماع باشد و استماع نباشد. یک

آخوند در جایی گرفتار شده بود آنها هم با آلات می نواختند این هم می گفت :

 خدایا تو گواهی که سماع است نه استماع دیگر نمی داند که در اثر فرقی

ندارد اگر چه گناه نداشته باشد ولی اثر وضعی خودش را همراه دارد در شرع

 مقدس در مورد کودک خردسال می فرماید " در گوش او اذان بگویید چون اثر

 دارد" این یک نوار گرفت و اثرش در او هست.

مهمترین کاری که ما داریم اینست که خودمان را درست بسازیم و ما با تمام

شئون داریم خودمان را می سازیم چه خودآگاه و چه ناخودآگاه " علم و عمل

انسان سازند"

آن آقا خودسازی نکرده یک چند کلمه عربی یاد گرفته ، حرف هم نشنیده،

استاد هم ندیده، سراغ کتب روائی می رود و دست به قلم می کند روایت را

درک نکرده می گوید اینها دیگر چیست به عنوان مثال در روایت دارد که

مردگان می گویند آن لقمه ای که پیش سگ می اندازی نیت ما را بکنید به نیت

 ثواب بر ما بیندازید برای ما کارساز است به درد ما می خورد این آقا

 چون درس نخوانده استاد ندیده حرف نشنیده درک نمی کند روایت را رد می کند

 و می گوید جعلی است تو خود را باید اصلاح کنی! شما به جعل ، قلم به دست

 گرفته ای.

                تو را گر دیده تنگ است و تاریک  

                   مکن عیب نکات تیز و باریک

 که خدا به تو این قدرت را اعطا میکند تا ببینی که

           چه کارهائی را میتوانستی انجام دهی،

           چه کارهائی را باید انجام میدادی

           چه کارهائی را میخواستی انجام دهی...

 ولی انجام ندادی

سخني چند در آداب سائر الي الله بياوريم كه پا در كفش بزرگان كنيم و تشبه به آنان كه : "من تشبه بقوم فهو منهم" آرزو بر جوانان عيب نيست

آداب پانزده گانه در رساله لقاء الله

1. قرآن : كه صورت كتيبه انسان كامل است به اندازه اي كه از آن بهره برده اي به حقيقت خاتم تقرب يافته اي

رسول الله فرمود: قرآن سفره الهي(ادبستان الهي) است پس از اين ادبستان به مقدار استطاعتتان تعليم گيريد و همانا تهي ترين خانه ها آن است كه از كتاب خداوند تعالي تهي باشد

پس اي اخوان صفا و خلان وفا به مادبه اي آييد كه در آن مادبه آنچه  اشتهاي جان داريد موجود است و آنچه چشمها را مي برد متحقق است

عرفان و برهان و قرآن از هم جدايي ندارند و عرفان و برهان از بطون و اسراند و بيانگر زبان منطق وحي اند و قرآن و عرفان و برهان مساوي با انسان كاملند كه حجت الله و قطب عالم امكان و واسطه فيض الهي و معصوم است و جان او وعاي حقايق قرآن است

2. آيه عباد الرحمن(آخر سوره فرقان) از " عباد الرحمن الذين يمشون علي الارض" تا آخر سوره هر يك دستور العمل كاملي است
3. در باب سيزدم و باب بيستم ارشاد القلوب ديلمي آمده است كه پيامبر از قوا خدا فرموده اند: كسي كه دچار حدث شد و وضو نگيرد پس به تحقيق مرا ستم كرده است و كسي كه محدث شد و وضو گرفت ولي دو ركعت نماز نگذارد پس به من جفا كرد و كسي كه دو ركعت نماز بخواند و مرا نخواند( يعني چيزي از من نخواهد) به من جفا كرده است و كسي كه محدث شد و دو ركعت نماز گزارد و مرا خواند پس من جوابش را در آنچه كه از امر دين و دنيايش خواسته است ندادم پس همانا من به او ستم كردم در حاليكه من پروردگار جفاكار نيستم
4. فضول طعام مميت قلب است و مفضي به سركشي نفس و طغيان او است و از اجل خصائل مومن جوع است
5. همانطور كه فضول طعام مميت قلب است فضول كلام نيز از قلب قاسي برخيزد از رسول الله روايت است كه: "كلام به غير ذكر خدا را زياد نكينيد چون كثرت كلام به غير ذكر خداوند براي دل قساوت مي آورد و همانا دورترين مردم از خداوند قلب قاسي است"
6. محاسبت نفس
7. مراقبت و اين مطلب عمده است
8. ادب مع الله در هر حال
9. عزلت. سلامت در عزلت است با خلق باش و نباش
10. تهجد
11. تفكر
12. ذكر الله در هر حال قلبي و زباني
13. رياضت در طريق علم و عمل بر نهجي كه در شريعت محمديه مقرر است و بس كه علم و عمل براي طيران به اوج كمال و عروج به مارج به منزلت دو بالند
14. اقتصاد يعني ميانه روي در مطلق امور حتي در عبادت
15. مطلب در دو كلمه است : تعظيم امر خالق و شفقت با خلق

در مورد آداب 15 گانه مذكور در رساله لقاءالله به نحو مبسوط مطالب عرشي به عنوان نفحات انس در معرض نفوس شيق به كمال قرار گرفته است

در مورد هركدام كه مي خواهيد در قسمت نظرات عنوان كنيد تا توضيح و شرح بيشتري ارائه شود

                    بود عين عفو تو عاصي طلب

                                                       عرصه عصيان گرفتم زان سبب

                   چون بستاريت ديدم پرده ساز

                                                       هم بدست خود دريدم پرده باز

                   رحمتت را تشنه ديدم آبخواه

                                                        آبروي خويش بردم از گناه

-----------------------------

در اين شب ها مارا ندا در مي دهند و دعوت مي كنند كه اي فلاني!

به سوي فرمانبرداري خداوند روي آور و به سوي رحمت خداوند بازگرد!

به كمالاتي روي نما كه شايسته و لايق توست!

خويش را از زندان دنيا و زنجير هوا و هوس برهان!

                  بال بگشا و صفير از شجر طوبي زن

                                                                 حيف باشد چو تو مرغي كه اسير قفسي

که نه هر دیدار صتعش را سزاست

دیده ای باید سبب سوراخ کن

تا حجب را برکند از بیخ و بن

تا مسبب بیند اندر لامکان 

هرزه بیند جهد و اسباب دکان

-----------------------------------------------

گر وعده دوزخ است و یا خلد غم مخور

بیرون نمی برند تو را از دیار دوست

-------------------------------------------

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد نکن

که خواجه خود صفت بنده پروری داند

سرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشم

چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش

چو آیینه خو کرده به حیرانی خویشم

لب باز نکردم به خروشی و فغانی

من محرم راز دل طوفانی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی

عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم

بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر

افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هرچند امین بسته به دنیا نیم اما

دلبسته یاران خراسانی خویشم

فراق یار نه آن می کند که بتوان گفت

حدیث قول و قیامت که گفت واعظ شهر

کنایتی است که از روزگار هجران گفت

سوختم ز اتش هجران تو ای یار بیا

تا نکشته است مرا طعنه اغیار بیا

من همه عمر تو را جستم و نیافتم

تو عنایت کن یک لحظه به دیدار بیا

من که از کوی طبیبم نگرفتم خبری

تو که دانی چه گذشت به بیمار بیا

جان به تنگ آمده بسی در قفس کهنه به تن

بهر آزادی این مرغ گرفتار بیا

پیش چراغم می کشی تا وا شود چشمان من

هفت آسمان را بر درم و از هفت دریا بگذرم

گر دلبرانه بنگری در جان سر گردان من

----------------------------------------

ما از تو نداریم به غیر تو تمنا

                                          حلوا به کسی ده که محبت نچشیده است